Toplumların eğitilmişlik düzeylerini oluşturan en önemli yapı, temel eğitim kurumlarıdır. Toplumumuzun büyük çoğunluğunun yalnızca zorunlu temel eğitimden yararlanabildiği göz önüne alınırsa, bu kurumların ve bu kurumlarda yapılan eğitimin önemi daha iyi anlaşılabilir.

        Başta Anayasa olmak üzere Millî Eğitimi düzenleyen çeşitli kanunlar incelendiğinde, Millî Eğitimin İlkeleri ve İlköğretim Kurumlarının Amaçları sıralanırken, her Türk çocuğuna millî kültür unsurlarının kazandırılmasına büyük önem verildiği, hatta İlkokulun Eğitim ve Öğretim İlkelerinin ilk maddesinin, “İlkokul, çocuklara millî kültürü aşılamak mecburiyetindedir.” cümlesi ile başladığı görülmektedir.

       Bugün müzik eğitimcilerimizce GTSM adıyla anılan Türk Klâsik Müziği, Türk Kültürü’nün en önemli öğelerinden biridir. Kaldı ki, Türk Klâsik Müziği ile aynı ses sistemini kullanan, aynı makam ve usûl gibi temel özelliklere, hepsinden önemlisi aynı düşünüş ve duyuşa sahip, Türk Müziği’nin diğer dalları olan Türk Halk Müziği, Türk Dînî Müziği (Câmi ve Tekke Mûsikîleri) ve Türk Askerî Müziği (Mehter Mûsikîsi) de birbirinden ayrı düşünülemez.

        Ancak Cumhuriyetimizin kuruluşundan 1986 yılına kadar okul müzik eğitimi programlarında Klâsik, Askerî ve Dînî Türk Mûsikîlerine yer verilmemiş, ders kitaplarında ancak birkaç Türk Halk Müziği parçası yer alabilmiştir. 

        Temel eğitimin sekiz yıla çıkarılması ile yeniden yapılanan İlköğretim Kurumları için hazırlanan Müzik Dersi Programı’nda ve bu programa göre hazırlanıp MEB’nca incelenerek Tebliğler Dergisi’nde yayınlanan ders kitaplarında bu türlerin tümüne değinildiği görülmektedir. Ancak, bu konudaki geç kalmış kararlar, yeterince çalışmanın yapılamamasına, dolayısıyla program ve programın uygulanışı ile ilgili önemli bir takım eksikliklerin doğmasına sebep olmuştur.

        Çalışmamızda, İlköğretim kurumlarında GTSM öğretiminin bugünkü durumu çeşitli yönleriyle incelenecek, söz konusu eksiklik ve aksaklıklar ortaya çıkarılarak ilgililerin dikkatine sunulacaktır.