Mini mini bir Nihavend Peşrevi

Ey nihal-i emelimde sararan penbe çiçek

Ayrıldı gönül şimdi yine

Vücud ikliminin sultanı sensin

Süziş-i aşkınla ben nalan iken

Süzüp süzüp de ey melek o çeşm-i nîm habını

Gönlüm yine bir ateş-i hicrane dolaştı

Çözülme zülfüne ey dil-rüba dil bağlayanlardan

Koklasam saçlarım bu gece ta fecre kadar

Aşkın susuz bağında pınar gibi çağlarım

Gece sahilden açıp sandalı enginlere biz

Bana bir zalimi leyla diye sevdirdi felek

Hala yaşıyor kalbimin en gizli yerinde

Bir dert gibi akşam suların koynuna indi

Gönül nedir bilene gönül veresim gelir

Hüsranla gönül hep inler

Bir gün seni görmesem harab olurum

Geçti hayal içinde bunca yıl

Yine bu yıl ada sensiz içime hiç sinmedi

Ahımı hicranımı sakladım gizli tuttum

Geçti ömrüm yine hala ben o bin dert ileyim

Bir ihtimal daha var o da ölmek mi dersin

Gözlerin bir aşk bilmecesi sorar gibi

Unutturamaz seni hiç bir şey

Aşkımın ilk baharı ilk heyecanım benim

Şarkılar seni söyler dillerde nağme adın

Bahar gelmiş n'eyleyim

Gözlerinin içine başka hayal girmesin

Kalbe dolan o ilk bakış

Aşk bu değil yapma güzel

Düşünürken seni yüzüm gülüyor

Gel gönlümü yerden yere vurma güzel ne olursun

Aklımı basımdan aldı-gözlerin

Çamlıca yolunda

Gel güzelim Çamlıca'ya

Nihavend Saz Semaîsi