Nihâvend Peşrevi

Refik Fersan

Seni hükm-i ezel âşûb-i devran etmek istermiş

Bilmezdim özüm gamzene meftun imişim ben

Çamlarda şafak rengi gibi gönlüme aktın

Ben bûy-i vefa bekler iken sûy-î çemenden

Güzel bir göz beni attı bu derin sevdaya

Dün gece saz meclisine

Baharda bu yıl bir melal var hüzün gibi

Mümkün mü unutmak güzelim

Yaz günleri en tatlı hayaller gibi geçti

Sana bilmem ki neden hiç doyamam

Ağlamakla inlemekle ömrüm gelip geçiyor

Sensiz her gecenin sabahı olmayacak sanırım

Ey ipek kanatlı seher rüzgarı

Akşamı getiren sesleri dinle

Kirpiklerinin gölgesi güllerle bezenmiş

Dün gönlümle dertleştik

Gurbete düştüğüm günlerden beri

Bugün yine gönlümün bahçesinde gezindim

Gündüzüm seninle gecem seninle

Dil seni sevmeyeni sevmede lezzet mi olur

Büyüleyen gözlerinle yeşil yeşil bakıyorsun

Yok başka yerin lütfü ne yazdan ne de kıştan

Kız sen geldin Çerkeş'ten

Bakmıyor çeşm-i siyah

Kömür gözün aklım aldı

Nihâvend Saz Semaîsi

Neyzen Tevfik Kolaylı